Het begint met de geest en eindigt met het lichaam.
Waaraan denkt een hardloper? Het antwoord daarop hangt af van het tijdstip waarop je die vraag stelt. De dingen waaraan mensen denken wanneer alles nog rustig gaat en die wanneer het moeilijk wordt, verschillen enorm. Wanneer men begint met hardlopen, laat men zijn gedachten de vrije loop. Maar wanneer men in volle actie is, is alles gericht op het hardlopen en op het lichaam: "Het begint met de geest en eindigt met het lichaam."
Dit hoofdstuk gaat niet alleen over de dingen waaraan hardlopers denken. Het onderzoekt ook wat hen dwarszit, welk land zich het meest zorgen maakt over welke dingen, om welke redenen ze niet gaan hardlopen en wat hen ertoe aanzet om ermee door te gaan.
De nuchtere aard van de Nederlanders wordt weerspiegeld in hun gedrag tijdens het hardlopen. Met 46 % zijn zij in de meerderheid van de hardlopers die stellen dat er hen tijdens het lopen niets dwarszit (in tegenstelling tot de Britten en de Spanjaarden die vaak en veel piekeren); hun hoogste percentage wanneer het op ergernissen aankomt, is 22 % (met betrekking tot het verkeer). Tijdens het lopen denken ze het meest aan hun omgeving, relaties en wat ze allemaal nog moeten doen. Wanneer het moeilijker wordt, verschuift hun aandacht naar de finish, hun ademhaling/tempo/ritme en hun lichaam. De belangrijkste reden om niet te gaan hardlopen is een blessure (62 %), en, alleen wat de vrouwelijke hardlopers betreft, zijn zij het tweede land waar men niet gaat hardlopen als het donker is (34 %).